o ollo da vaca

mudanzas

2006-07-14T10:48:00.001+02:00

emulando a'ohqtomr, eu tamén cambio de leira. voume para blogaliza.

podedes localizarme en http://oollodavaca.luagris.net

hora h - 5

2006-07-14T09:53:00.000+02:00

dentro de cinco horas ohqtomr sae de currar e marchamos en familia a barcelona.

uns días de desconecte, xa que non creo que sexan moi de descanso.

non creo que postee dende aló. ohqtomr precisa tamén desconectar do trebello este ou un día váiselle poñer a cabeza cadrada.

carrachas

2006-07-12T11:07:00.000+02:00

a portada do que me dices trae este titular a toda foto: "eugenia [martinez de irujo, dedúcese da foto] infectada por garrapatas". da lectura do artigo sábese que non foron plurais as carrachas senón unha soa pero ben ou mal orientada (dependendo dos gustos de cada quen).

a pobre tiña febre e non sabían de que era.

claro, como a picara nunha ubre... eu pregúntome que é o que mira o gonzalo. que lle aprendería súa nai a este chico.

seica estiveran pasando uns días "en contacto con la naturaleza". son cousas que pasan cando un deixa os pazos e mais os hoteis de cinco estrelas.

pd: alguén estaba preocupado porque só falaba de fútbol? pero é que o verán non dá para moito máis.

ou será o meu cerebro requecido o que non dá para máis no verán?

posicións

2006-07-12T08:26:00.000+02:00

cando eta declara a tregua indefinida é evidente que xa estaban adiantadas algunhas conversacións: ti declaras a tregua e a cambio eu... falo de ti como "movemento nacional de liberación vasco" (por exemplo).

esas conversas previas sempre inclúen a seguinte cláusula: "se vós dicides que esta reunión tivo lugar nos negarémolo firmemente".

non alcanzo os motivos polos que eta decide facer públicos os termos desas preliminares.

o goberno, respondendo ao guión, vaino negar todo sistematicamente.

o pp reclama agora que o goberno desminta eses diálogos previos en sede parlamentaria (cun discurso pomposo que inclúe o seu xa coñecido tic "vayasé señor zapatero"). o psoe e o resto de partidos representados nas cortes (partidos todos que defenden o diálogo) non autorizarán, obviamente, esas comparecencias.

o xogo é todo previsíbel e, polo mesmo, aburrido.

quédome co gol de cambiasso no partido de arxentina contra serbia e montenegro.

realidade ou ficción?

2006-07-10T14:22:00.000+02:00

- o xefe de estado do imperio pequeno (e consorte) prostérnanse diante do xefe doutro estado
- a televisión pública de valencia dedícalle ao tal xefe doutro estado máis de 15 horas seguidas de retransmisión en directo emulando a performance de tve no funeral do predecesor.
- o líder da oposición láiase de que se ignoren os principios da fe á hora de lexislar
- e mais sitúase en desacato (ou como se chame) desprezando a representación do estado do presidente do goberno
- h5n1 provoca pánico porque un avechucho chegou griposo a araba
- israel segue a machacar os territorios palestinos aínda que iso xa non sexa nova de portada
- os pilotos de iberia que gañan unha pasta inmoral decláranse en folga estragando as vacacións de moita xente que gaña ben menos

creo que prefería falar do mundial. mesmo a pesar do gañador final e da saída de ton do seu, malgré tout, balón de ouro.

fin de semana

2006-07-07T19:26:00.000+02:00

por fin... esta semana gañeime o descanso ben gañado. e que o digan... (quid pro quo)

atrás queda humidtown. esta fin de semana tentarei ver que tal se respira aquí sen paco.

arxentina na final

2006-07-07T11:34:00.000+02:00

admítoo, é consolo de parvos.
é o que ten o chauvinismo

é a primeira vez que un arxentino pita a final do mundial.
e probabelmente sexa a primeira vez que o fai un poeta...

pd: síntoo por algúns comentaristas previos. non son moi fan do fútbol pero cos mundiais non me resisto.

pd2: máis: hai un arxentino emigrante en cada un dos equipos finalistas: mauro camoranesi entre os "azzurri" e david trezeguet nos "bleus".

menos mal...

2006-07-03T09:29:00.000+02:00

que nos queda portugal

octavos de final

2006-06-29T13:07:00.000+02:00

polo menos este ano non os eliminaron en cuartos...

(sen acritude)

(e a conciencia de que mañá con toda probabilidade seguiremos o mesmo camiño)

a voltas cos números

2006-06-20T14:55:00.000+02:00

achéganme unha ligazón aos resultados do referendo do estatuto galego en 1980.

como pode observarse, a participación naquela consulta foi dun cativo 28,27%.

un 73,35% (algo menos que antonte en cataluña) votou a favor e un 19,77% votou en contra.

tampouco non había consenso político. houbo os que impulsaron o "si" (maioritariamente os partidos españois e algún nacionalista moderado), os do "non" (nomeadamente as principais referencias nacionalistas) e mesmo houbo quen impulsou o voto en branco.

o pp dixo o outro día que, se un 53% do censo non votaba si no referendo de cataluña ían promover unha nova reforma estatutaria.

o actual estatuto galego foi aprobado en 1980 por algo menos do 21% do censo galego.

sen apoio popular nin consenso político.

as conclusións, déixollas a cada quen.

os viciños (capítulo n)

2006-06-20T10:37:00.000+02:00

aínda que a lista xa perdeu todo sentido polo longuísima que é, veño de engadir alí un novo blog.

nos sitios máis insólitos agroman blogueiros.

varas de medir

2006-06-19T09:40:00.000+02:00

comparemos.

españa aprobou a constitución europea tras un referendo no que votou "si" un 32% do censo.

cataluña aprobou onte o estatut cun referendo no que votou "si" un 36% do censo.

aquel 21 de febreiro de 2005, día seguinte do referendo polo tratado europeo, el mundo empezaba así: "La Constitución Europea ha aprobado con nota su primer examen en las urnas".

hoxe, o titular é: "La baja participación marca la aprobación del nuevo estatuto catalán".

non penso que o proceso do estatut quede pechado correctamente tras a devaluación á que foi sometido nas cortes.

non me parece que unha participación cidadá tan baixa sexa cousa de celebrar

non estou convencido de que nación sexa o máis importante dunha reforma estatutaria (nin para votar "si" nin para votar "non") (se andalucía, o paradigma da nacionalidade española, é agora realidade nacional de que vale que o sexan cataluña ou galiza?)

non creo que a política dos partidos toque a música que tocan as necesidades da xente

non creo que a responsabilidade sexa só dos políticos. aquí non estamos en francia e iso é responsabilidade da desidia da xente, de todos xuntos e de cada un por separado.

6-0

2006-06-16T18:47:00.000+02:00

a esta vaca véselle o plumeiro

o pitiño de mudanza

2006-06-13T18:02:00.000+02:00

o pitiño tá de mudanza. acompañámolo ao seu novo galiñeiro.

tamén hai tempo que mudou de nome. agora que deixamos constancia, pasa a ocupar un sitio máis abaixo na longa lista. con pesar.

a lei do embudo

2006-06-13T09:29:00.000+02:00

batasuna non pode dicir que o proceso de paz se vería afectado se os interlocutores da esquerda abertzale entran en prisión porque iso significa atentar contra a independencia da xustiza.

o pp (pola súa particular boca de saurón que é a avt) segue reclamando unha suposta verdade sobre o 11-m, moi a pesar de que a xustiza parece ter descartada e ben descartada esa responsabilidade que pp-avt reclaman.

e eu que toda a vida entendín que "la ley del embudo" era "la más linda con el más boludo"...

entre a paixón e o somnífero

2006-06-08T14:25:00.000+02:00

ohqtomr e mais eu estabamos entusiasmados co tema da tregua. pensabamos que teríamos un interesante período de debate. pero esquecemos ter en conta unha dereita tan radicalizada.

levounos só unhas poucas semanas comprobar que o pp só apoia o goberno para que eta abandoe as armas.

para iso non se precisaba apoio ningún.

será que o pp pensa realmente que eta vai abandoar as armas sen contrapartida de ningunha clase? "vinde, muchachos, deixámosvos aquí as armas porque, uf, é un fastidio, pasamos xa do rollo ese da e a liberación nacional".

a dereita non asumiu aínda que non dirixe a política española. nin a política antiterrorista nin ningunha outra política.

decidiron utilizar todas as armas de que dispoñen para derribar o goberno. a calquera prezo. pero teño a impresión de que o prezo que van pagar é o dunha derrota electoral aplastante.

non me apetece nada, francamente, poque iso pode desembocar nun goberno do psoe con maioría absoluta. e iso non é bo. as maiorías absolutas deberían erradicarse do sistema parlamentario. máximo 45% de escanos.

pero non poñamos o carro diante dos bois. ata as próximas eleccións españolas aínda temos tempo de bocexar cantidade co discurso monocorde made in acebes-zaplana-rajoy.

e que non nos pase o desta tira de macanudo. ou si...

premio

2006-06-01T14:58:00.000+02:00

non lin todos os libros de paul auster porque os vou dosificando.

téñoos todos, pero témolle á vertixe que me produciría saber que xa non me queda ningún sen ler.
dos que lin ata o de agora, sen dúbidas o mellor é a primeira parte de a invención da soidade.
aínda que tamén destacaría outras (leviatán, a noite do oráculo ou o libro das ilusións.
a última, brooklin follies, gustoume tamén. máis no estilo dalgunhas novelas vellas súas.

a cultura circula

2006-05-29T14:38:00.002+02:00

tiven estes días unha conversa cunha persoa (omito o nome, aínda que supoño que non tería ningún inconvinte se non o fixese) que me ofreceu un par de reflexións sobre o proxecto da consellería de cultura "a cultura circula" que me pareceron moi interesantes e que quero compartir convosco.

vaia por diante: 1) que a persoa autora das reflexións foi convidada a participar n'a cultura circula e non aceptou por problemas de dispoñibilidade, 2) que non vin a carpa nin participei en absoluto d'a cultura circula porque non tiven ocasión, 3) que non por enunciar eu estas ideas é que estea de acordo con elas (nin o contrario), senón que me parece interesante deixalas aquí para reflexionarmos entre todos.

dicía esta persoa que lle parece que o investimento cultural debería estar máis orientado á construción ou sostenemento dun tecido estábel de difusión e creación, que á posta en marcha dun proxecto puntual de duración determinada e presencia efémera nos sitios nos que ocorre.

dicía que as enerxías que os concellos e os medios de comunicación destinan a'a cultura circula durante os días nos que se instala a carpa fagocitan a difusión e promoción das actividades ordinarias da xente que de modo regular leva adiante accións deste tipo neses sitios.

remoendo sobre este mesmo asunto, penso que non é mal pensar en crear tecidos estábeis de promoción e difusión cultural, tecidos que sobrevivan mesmo a cambios de goberno. non me parece mala idea apoiar a andadura (ou a creación) de colectivos locais que son os que van ficar cando marche a carpa.

sei que a xente que traballa na carpa está entrando en contacto con colectivos locais para determinadas accións. pero non teño a impresión de que entrasen en contacto con tampo abondo como para sumar enerxias, para aunar esforzos, mesmo para teren as asociacións locais en conta á hora de deseñar as actividades da carpa...

en fin, que agardo que estes comentarios sexan lidos con espírito xeneroso por uns e outros. como aportacións construtivas mesmo dende o moito descoñecemento do proxecto e a súa posta en práctica. vaia iso, tamén, por diante.

lei de partidos

2006-05-23T09:01:00.000+02:00

antes pensaba que había que derogala.

agora penso que lla hai que aplicar ao pp, un partido que demostra decote que non respecta as regras da democracia.

xa comezou!

2006-05-19T11:37:00.000+02:00

ata agosto hai tempo de pasarse por lisboa para ver polas rúas un montón de parentes artísticos.

(tendes que ser pacientes coas ligazóns porque o sapo é lento de seu pero, tratándose de vacas, aínda lles leva máis esforzo.)

selos

2006-05-16T12:32:00.000+02:00

levo varios días remoendo sobre o asunto da fraude filatélica. conversei o asunto con distintas persoas e tirei algunhas conclusións.

é unha verdadeira putada que a xente perda os seus aforros porque os inviste de boa fe nun sitio onde lles prometen altos dividendos e os estafan. pero é responsabilidade de cada un saber onde mete os seus cartos, que garantías se ofrecen, que riscos se corren

o estado non ten responsabilidade económica neste caso. quer dicir: non está obrigado a compensar económicamente as perdas dos aforristas de forum e afinsa. non imos pagar todos polas metidas de pata dos demais. ou acaso eles pensaban compartir connosco os beneficios obtidos se o investimento non resultaba en fraude?

investir en selos é como investir en ladrillos. se ti mercas un piso e o construtor marcha a waikiki cos cartos da entrada, hai que facer como fan os xaponeses.

- como fan os xaponeses?
- fódense.

non vale defender un sistema de estado non intervencionista para unhas cousas e despois ir pedirlle ao estado un salvavidas cando se desata a tormenta.

isto non quere dicir que non sexa necesario pensar en restrinxir e controlar mellor as actividades deste tipo de empresas. a liberdade de oferta e a flexibilidade do concepto "publicidade enganosa" son unha bomba de reloxoaría.

días de desencontros

2006-05-10T12:53:00.000+02:00

eu levo días e días ocupada en remoer diversos asuntos pero ohqtomr está tan liado co premio ese e mais coa presentación duns libros que non lle dá tempo a cumprir coa acción que lle permite facerce merecedor do seu acrónimo.

hoxe conseguín que me transcribise esta enumeración:

- outro tetrapléxico decide rematar coa súa vida e a única reacción do estado é buscar as persoas que o axudaron a exercer o seu dereito á liberdade para penalizalas.

- os deputados galegos membros da comisión da reforma do estatuto están máis ocupados de se galiza é unha nación ou non o é do que de calquera outra aportación que os grupos sociais que comparecen na comisión poden facer a unha reforma que non pode limitarse só a ese asunto.

- o ministro de traballo sae a cantar louvanzas da reforma laboral acordada cos sindicatos e mais a patronal. permitirá, di, mellorar a estabilidade no emprego sen afectar a necesaria flexibilización laboral. e ninguén se sorprende de que a flexibilización laboral sexa presentada xa unha "necesidade" e que un goberno supostamente de esquerdas vaia por aí gabándose de favorecela.

- suso pensado presentou o sábado pasado nas pontes o seu primeiro libro, a tarde, gañador da terceira edición do premio de poesía uxío novoneyra. o libro está editado por espiral maior e é realmente magnífico.

- tamén mario regueira presenta o próximo sábado no casino de fene o seu primeiro libro de poemas, tanxerina. o libro gañou o ano pasado a XVIII edición do premio de poesía xosemaría pérez parallé. edita tamén espiral maior. o verso de mario regueira é fluido e suxestivo, cheo de recendos africanos e palabras de loita.

- blogaliza estrea servidor de blogues e este ollo prepara a súa mudanza para facela coincidir co primeiro aniversario de remoementos, que será en xuño.

- a piscifactoría de touriñán non se construirá. como xa comentamos noutra ocasión, unha piscifactoría na costa galega ofrece uns poucos postos de traballo reais e beneficios para unha empresa, ao tempo que produce a destrución da paisaxe. a conservación da paisaxe favorece a industria turística, o que produce máis postos de traballo e beneficios con mellor distribución social. xa que logo, non vexo por que a xunta ten que ofertarlle a pescanova outras localizacións para esa piscifactoría. o eslógan sería: piscifactoría en touriñán, non. e en ningún outro sitio da costa galega.

a ver se para a semana, a vida d'ohqtomr se ordena un pouco e podemos conversar con algo máis de vagar.

o "noso" avelina valladares

2006-05-05T18:33:00.000+02:00

peta

co océano enteiro atrás desa porta
sente achegárense dentro
pasiños mornos

pés pequenos de andrea

de seguido
retórcense as entrañas do ferrollo
ata un estalo rotundo que soa a fractura
e dentro
de súpeto
prolóngase un silencio
impropio

unha quietude desconcertante
antes de abrir

e a el deténselle todo o sangue no peito
e logo rebenta e espállaselle polo corpo a golpes brutos

con todo
moi
interiormente
ese sinal de incerteza confórtao

aí dentro
andrea comparte con el
sensacións do corpo

---------------

este poema fai parte de ático, o libro co que arsenio iglesias pazos vén de gañar o premio avelina valladares. arsenio, que pasa de cando en vez por esta leira e fainos grata compaña, leva xa uns cantos anos no obradoiro literario que coordina ohqtomr na biblioteca municipal de fene. xa gañara algún premio cun relato hai uns anos pero este é o seu primeiro libro de poemas e vai saír publicado.
ohqtomr púxose que non vos podo explicar de contento cando recibiu hai un par de horas a chamada de arsenio. faltoulle tempo para voltar á casa e deixar aquí constancia da súa alegría. hoxe miro eu polo seu ollo.

un traballo máis duro do que debería

2006-05-02T14:56:00.000+02:00

ohqtomr vai ser estes días membro do xurado dun premio literario.

non lle imos pedir que nos conte que textos lle gustaron máis, que esas son cousas que non se din. pero si que o vin rosmar toda a fin de semana mentres lía os textos participantes e pregunteille.

e resulta que anda cabreado pola cantidade desorbitada de horrores de ortografía que atopa nos textos.

-é mal xeralizado nestes tempos -dígolle, procurando calmalo.

-pero é xente que está querendo facer literatura! -desespérase-.

»non digo que haxa que nacer aprendido -segue-. ademais, moitas veces sábese que non é ignorancia. eu penso que só se trata de facer as cousas cun pouco de cariño. o descoido, a falta de atención e o desinterese polo traballo ben feito son un poroblema moito máis grave do que poñer mal un acento, cambiar un "b" por un "v" ou colocar os pronomes do lado que non é.»

ten razón.

éxito internacional

2006-04-27T15:19:00.000+02:00

eu non sei quen é esta xente pero sitúan este ollo no séptimo posto dos blogs galegos, detrás de nomes todos tan insignes que vou ser a primeira vaca ruborizada.

afortunadamente, outros blogs de similar insignitude cós seis primeiros, aparecen detrás do ollo da vaca. o que permite deducir que o criterio é unha trapallada auténtica, que non debedes facerlle o máis mínimo caso e eu tampouco.

decidido: non vou ser a primeira vaca ruborizada.

pd: este post non está post-o coa intención de quitar da portada o anterior :-)

pd2 (28/04/2006 ás 12:03): a lista actualízase, faltaría máis, e xa estamos no oitavo posto. o tempo vai poñendo as cousas no seu sitio.

stop @

2006-04-27T14:32:00.000+02:00

o asunto ese de andar poñendo arrobas no medio das palabras para resultar politicamente correcto paréceme unha trapallada.

pero tampouco é cuestión de poñelo e poñela todo e toda en masculino e feminino.

é unha horterada.

é como un parche. xa que o machismo e a discriminación son difíciles de arreglar, entón poñemos arrobas para que pareza que españa va bien.

feitos, non palabras, que diría... quen?

coido que case todos e todas ou moitos e moitas.

socorr@@@@@@@@!

perspectivas

2006-04-26T08:46:00.000+02:00

non sei se víchedes estes días un proxecto de lei do grupo socialista no parlamento español en relación cos dereitos dos grandes simios.

é curioso como un pode cambiar (perder) as perspectivas...

o proxecto resulta, dende unha óptica europea, progresista. é interesante que un partido político demostre preocupación polos dereitos dos animais.

onte, nunha tertulia radiofónica, a presentadora sacou o tema a colación. os tertulianos, todos escritores (ou algo así) latinoamericanos, comezaron a facer comentarios irónicos do proxecto. un deles parecía gardar silencio pero algo debeu escapárselle porque

presentadora: jorge, paréceche divertido?
tertuliano: estou tirado polo chan da risa. non se lles ocorreu pensar en facer unha lei para garantizar eses dereitos aos inmigrantes, aos nenos pobres?

25 de abril

2006-04-25T13:54:00.000+02:00

esta data ten tamén para nós un significado relevante.
xa nos libramos dalgúns, pero aínda temos por aquí uns cantos cravos que quitarnos. a revolución galega sería a dos des-cravos.
e a data tamén lembrame a letras de cal. os dous primeiros títulos tiñan referencia á revolución dos cravos no colofón. o ano que vén fanse dez anos diso.

rúa donmanuel

2006-04-20T13:21:00.000+02:00

como xa moitos saberedes, o concello de santiago proxecta darlle o nome do ínclito a unha nova rúa da cidade.

anda por aí circulando unha proposta contraria á tal iniciativa. podedes asinala aquí.

ohqtomr di que non lle encantou o manifesto, pero asinouno igual.

di que cando un argumento é bo e suficiente non é necesario dar trinta.

eu penso que non se pode dar o nome dunha rúa a unha persoa que fixo parte dun goberno imposto, autoritario, fascista, responsábel da morte ou desgraza de miles de persoas.

e moito menos cando nunca manifestou ningunha caste de arrepentemento por telo feito.

argumenta o alcalde de santiago que non se lle dará ao señor fraga iribarne o nome dunha rúa polo seu pasado franquista senón polo ben que fixo por santiago durante dezaseis anos de goberno da xunta.

paréceme unha actitude propia dunha persoa con manifesta cortidade de miras. non se dá o nome dunha rúa a unha actitude puntual (por outra parte discutíbel) senón a unha persoa completa, co seu currículum todo.

cómpre facer moita forza para que este proxecto non vaia adiante. calquera iniciativa cidadá é importante. e mais agárdase dos representantes nacionalistas na corporación unha postura activa e belixerante neste mesmo sentido.

finde (semana)

2006-04-17T08:36:00.000+02:00

botei a fin de semana na capital do imperio pequeno. fun e vin en coche, moi ben acompañado. como iamos contracorrente (todos os camiños conducen á mesma obviedade) agardabamos pouca cola pero á volta tocounos unha pouco explicábel á altura da pequena cidade. non tiñamos pensado morrer nesta fin de semana e, malia os agoiros, non morremos.
moi en contrario, renacemos un pouquichiño con coñecemento de novas xentes, doutras xa coñecidas hai (moitos!) anos e coa necesaria dose de arte.
ohqtomr pensaba botarlle un empurrón á corrección do seu novo libro pero tampouco non lle veu mal desconectar de todo.
a ver se lle serve para anovar tamén os azos nas súas obrigas cotiás.

uffff!

2006-04-11T14:09:00.000+02:00

sóavos de algo?

2006-04-11T08:43:00.000+02:00

de todos os xeitos, hai algunha pequena diferencia co sistema galego.

en italia, os emigrantes votan representantes por circunscricións electorais propias. quer dicir: non inflúen na elección dos habitantes das rexións e provincias da península.

ohqtomr, por exemplo, votou representantes dos emigrantes en europa.

en total, a emigración ten seis senadores (dous por europa, dous por sudamérica, un por norteamérica e un por asia-áfrica-oceanía).

os resultados parciais din que prodi ten que recuperar na emigración o escano do senado que neste momento lle leva a casa delle libertà.

europa: prodi 56,14% - berlusconi 21,95%
am. n.: prodi 34,90% - berlusconi 29,93%
am. s-: prodi 26,04% - berlusconi 17,7%
áf-as-: prodi 38,12% - berlusconi 37,52%

totais: prodi 44,2% - berlusconi 21,2%

a que credes que se pode atribuír esta diferencia entre o voto dentro e o voto fóra? :-P

exposición

2006-04-10T12:01:00.000+02:00

aconséllovos vivamente visitar a exposición de laurent millet na igrexa da universidade en compostela.
é máxica.

italianos!

2006-04-06T17:26:00.000+02:00

por favor! este domingo, librádenos de berlusconi!

premios xustos e inxusto

2006-03-29T08:06:00.000+02:00

non fun moito ao teatro o ano pasado. pero si tiven ocasión de ver o tío vania d'a factoría teatro nas funcións de estrea na sala nasa.

o tío vania é un texto ao que teño aprezo dende que vin a magnífica versión cinematográfica de louis malle. e ía ao d'a factoría con algo de medo despois de ver unha horrible montaxe dirixida por miguel narros.

onte o espectáculo levou unha presada de premios maría casares, os que outorga a asociación de actores, directores e técnicos de escena de galicia. aínda sen ver algúns dos espectáculos cos que competía, penso que estes premios son merecidísimos. mais teño que poñerlles unha pega gorda.

para o premio á mellor actriz había dúas nominadas do mesmo espectáculo.

e o premio, inxustamente, non foi para rocío gonzález, deliciosa e poderosa en sonia. unha mágoa: igual có personaxe na historia de chejov, na escena comunica emoción contida e serve de ligazón sólida para o traballo dos seus compañeiros de reparto. merecíao.

outro premio para veloso

2006-03-28T10:56:00.000+02:00

reprodúcense os blogueiros que pasan a libro impreso.

xurxo sierra veloso, máis coñecido por este segundo apelido, artífice do rei de copas xa pasara antes, pero volverá pasar cun novo libro co que vén de gañar o premio risco de creación literaria.

noraboa para el. noraboa para os seus lectores.

ventos

2006-03-27T08:36:00.000+02:00

chegou con que marchase paquiño para que a natureza puxese cada cousa no seu sitio.

de todos os xeitos, o seu sucesor promete repoñer a bandeira onde estaba.

outros ventos:

son diversos os que sopran estes días en euskadi.

eu, que non preciso ser políticamente correcto, e que me paso polas ubres o pensamento único aznarista que sobrevive en todos os foros teño moi claro que hai que negociar con eta. que hai que negociar sempre. en todos os casos. para todas as cousas. se un rexeita a violencia como modo de conseguir un obxectivo político, con que cara pode, asemade, rexeitar a negociación?

e unha cousa que se non dixen antes, penseina: as vítimas do terrorismo teñen dereito ao odio, teñen dereito a desexar vinganza. pero a política dun estado non pode estar condicionada por eses sentimentos. debe ter en conta outras consideracións, debe realizar outras análises. non digo que a negociación con eta deba ignorar as vítimas. pero de ningún xeito as vítimas teñen que estar no centro da negociación.

e moito menos personaxiños sinistros como alcaraz, que non responde tanto aos intereses das vítimas canto aos da máis rancia dereita españolista. esta mañá falaban na radio dunhas declaracións súas a respecto da tregua que me deixaron frío. quixen poñelas aquí pero non atopo unha fonte de onde copiar a cita.

as viciñas

2006-03-23T13:36:00.000+01:00

nova comprobación de que a blogoleira de millo ten postos os marcos ben lonxe.

seguindo a estratexia de perseguir o perfil d@ autor@ dun c@mment, onte descubrín un blog que non coñecía.

estouno lendo con entusiasmo. e hai materia para un anaco.

tamén engadín outras ligazóns la longuísima listaxe de idem's. non moitas, a verdade. porque tantas van facendo que perda sentido.

próximo aniversario

2006-03-21T14:02:00.000+01:00

este venres 24 de marzo fanse 30 anos do último golpe militar en arxentina. o de videla, cando derrocou a isabel martínez, presidenta inesperada pola morte de perón.

a historia dende aquela é máis ou menos coñecida. unha ditadura sanguinaria que durou sete anos e deixou no camiño trinta mil persoas desaparecidas, un país rematado de desangrar economicamente, unha guerra insólita e unha xeración devastada.

algunhas desas persoas desaparecidas, mulleres que foron secuestradas embarazadas, deron a luz os sus fillos nos campos de reclusión, quitáronlles os fillos, matáronas e entregaron os nenos de modo ilegal a outras familias.

nos últimos anos foron aparecendo algunhas poucas fosas comúns. porén, os corpos de moitos dos desaparecidos probabelmente estean no fondo do río de la plata. grupos do exército e mais a forza aérea lanzaran ao río-mar un número non determinado de persoas vivas, atadas e amordazadas. é o que se coñece como "vuelos de la muerte".

a acción persistente das avoas da praza de maio permitiu recuperar un número aínda pequeno pero significativo daqueles nenos nados en cativerio. seguen traballando.

da derrota nas malvinas regresaron moitos rapaces de dezaoito e dezanove anos, feridos algúns, traumatizados todos. o país botou un manto de esquecemento sobre eles. uns por esquecer unha guerra inverosímil, inventada para tentar soster unha ditadura militar agonizante. outros por agochar os resultados lamentábeis dunha aventura militar tan mal proxectada e tanto peor levada a cabo. o goteo de suicidios dentro do colectivo de ex-combatentes de malvinas non se detén.

o regreso á democracia (o 30 de outubro de 1983 tiveron lugar as eleccións que gañou raúl alfonsín) trouxo:
- unha agudización da pobreza (coa colaboración inestimábel do fmi),
- uns xuízos exemplares ás cúpulas militares,
- dúas leis (durante o goberno de alfonsín) de dubidosa legalidade que deixaron en liberdade a meirande parte dos xenocidas,
- uns indultos (asinados por carlos menem) que deixaron en liberdade os xenocidas que non se beneficiaran das leis anteriores.

moitos dos asasinos regresaron despois ao cárcere polo secuestro dos nenos.

moitos outros están regresando pola recente declaración de nulidade das leis de alfonsín e mais os indultos de menem.

as nais da praza de maio xa non dan voltas á pirámide da praza. van maiores, moitas morreron na barricada.

os militares aparentan respectar o marco institucional pero está demostrado que aínda hai moito que facer alí dentro.

o país está quebrado, economicamente e tamén moralmente. quere ter esperanzas pero decote topa co autoritarismo de gobernantes ineptos e inmorais.

moito traballo queda por facer en arxentina. xa non só para recompoñer o tecido produtivo, senón para reconstruír una rede social que se sosteña en principios de convivencia. non é pouca tarefa. o caso é empezar.

good night zzz

2006-03-20T09:19:00.000+01:00

onte fun con desorde, o psicopoeta e p. ver good night and good luck. non tiña un día moi lucido (non, non lle falta o tilde á palabra) (saír de noite é o che che ten cando un perdeu o hábito). aínda así, non creo que fose só por iso que botei tres cuartas partes da peli dando cabezadas.

e estou un pouco farto do rollo ese dos xornalistas salvadores da democracia e a liberdade.

aquí (intemperie)

2006-03-17T12:08:00.000+01:00

onte estiven "aquí" na intemperie de olalla.

foi un acto moi cheo. as presentacións estiveron moi ben no seu sitio (gustoume o texto que preparou marilar). olalla falou do seu libro, do seu aquí en humidtown, dos seu aquí na poesía.

coma sempre sucede nas presentacións e como decía szymborska nun poema que lía ás veces miro, eran case tod@s amig@s e parent@s

respirábase no ambiente moito cariño. @s amig@s de olalla son moitos e agarimosos.

do libro non digo nada porque aínda non tiven tempo de lelo. onte pola noite rematei de preparar a presentación desta tarde en fene.

nos viños posteriores (foi auga, no meu caso, facilitada por sara jess) tiven ocasión de arrexuntar argumentos para a seguinte disquisición:

ben podería facer unha convocatoria parecida a aquela do señor pito hai uns meses...

ou mellor decisión será escribir un poema?

retrato

2006-03-09T17:11:00.000+01:00

para os que non o coñezan, velaquí un retrado d'ohqtomr en south park's style.

é xentileza de planearium. podedes facerlle unha visita e conseguir o voso propio retrato.

a que sae caghadiño?

toco madera

2006-03-01T14:52:00.000+01:00

fágome eco-eco dun convite que xa soltou o amigo pito no seu galiñeiro e que concerne a un blogueiro de pro... pero como non sei se a ligazón entre blogueiro e artista está permitida, desculparédesme que non poña as respectivas idem.

por se non se le moi alá na imaxe, a info é:

toco madera. exposición de igor pereda
inauguración 03/03/06 (que quere dicir 3 de marzo de 2006) ás 20:00
centro sociocultural da trisca.
corredoira das fraguas 92 (barrio de san pedro en compostela)

a exposición estará alí todo o mes de marzo.

plaxio ou morro

2006-02-21T12:29:00.000+01:00

un denunciante anónimo infórmame que na edición de ferrol da voz de galicia do domingo sae este artigo sen facer referencia á fonte. isto provocou en min dous remoementos:

1) hai tempo vin a mesma noticia no mesmo xornal dous días seguidos tal cual. pero isto xa é o autoplaxio levado ao extremo.

2) vou ter que poñer o blog (ou, cando menos, o post célebre) baixo licencia de creative commons... e facerlle parella recomendación a nacho mirás.

sábado de chuvia

2006-02-18T20:44:00.000+01:00

sábado de quedar na cama mirando pelis.

lembro o tempo en que isto era normal. lembro mesmo cando era tan normal que a rúa na que vivía amenceu inundada todas as mañás dende outubro ata maio.

contra o final daquel inverno gris andaba que me doía o corpo todo, estaba sempre canso. non foi preciso ir a ningunha clase de médico para curar aquela doenza.

abondou que parase de chover e saíse o sol.

agora non pasa iso. agora miramos a chuvia detrás dos cristais coa certeza de que en dous ou tres días poderemos volver facer a fotosíntese sen máis.

hamlet

2006-02-17T10:35:00.000+01:00

onte ohqtomr foi a territorio liberado (de paco) para asistir á estrea do hamlet que dirixiu lino braxe.

eu, coma sempre, non puiden ir. que xa se sabe que ás vacas non nos deixan entrar nos teatros. cando menos, non no patio de butacas.

ohqtomr chegou tarde pola noite bastante canso pero aínda tivo tempo de contarme algunhas cousas sobre a montaxe. dixo que é un espectáculo bastante longo pero aínda así non se lle fixo pesado. está moi ben de ritmo. a escenografía resulta. púxolle pegas á música, sobre todo á das transicións e resaltou o traballo dalgúns membros do elenco e a diferencia con outros.

xa se sabe, que me costa falar mal do traballo dos demais, así que desculparédeslle que non poña ligazón ningunha en "outros".

pero, en suma, un espectáculo que paga a pena ver. realmente o traballo de tosar e maceiras é notábel. e lino ben sei que con este espectáculo paga unha vella débeda que tiña coa súa profesión. foi ben agardar para chegar aquí.

todo borroso

2006-02-12T15:53:00.000+01:00

dende lonxe vese todo borroso.

vin pastar a fin de semana en pastos duros do sur. e dende aquí detéñome no sopor da sesta (si, sopor, non sei se pola nube de pó sahariano ou pola falta de hábito, pero sopor) a dar unha volta polos blogs.

ben se ve que ultimamente o traballo non me dá marxe para moitas florituras.

atopo un debate do que non soubera e todas as reflexións ao respecto danme preguiza. porén:

- a'ohqtomr só xerais lle pagou puntualmente dereitos de autor. non quere entrar na discusión sobre se os editores deben ou non deben pagar dereitos de autor (debate aburridísimo porque as distintas posturas parten de premisas ideolóxicas irreconciliábeis), nin moitísimo menos en se merece ou non merece recibir tales compensacións (debate inútil por pouco obxectivábel) pero quere deixar claro que os editores que non lle pagaron nunca un peso si que lle fixeron asinar un contrato onde figuraba a obriga que asumían de facelo.

- di aquí que el non tería ningún problema en ceder (de palabra ou por escrito pero de feito "contante e resoante") os seus dereitos de autor aos editores que teñen a ben publicar e distribuír os seus libros, mesmo a pesar de que ás veces preferiría matalos polo pouco entusiasmo demostrado na difusión e reposición dos libros que, sorprendentemente, se venden nas librarías. mesmo a pesar de que os tales editores non renuncien aos seus beneficios nin lle reclamen renuncia equivalente a distribuidores, impresores e libreiros.

- pero deixa claro que preferiría renunciar expresamente e non "por defecto" e "agachadamente".

polo demais, amb@s @s d@@s pasámolo mellor paseando por sevilla que escribindo obviedades cabreantes.

definitivamente é moito mellor manterse desinformado.

final da semana

2006-02-10T13:56:00.000+01:00

tiven unha semana bastante liada que non me deixou tempo para (cáseque) ningunha das cousas que fago por pracer.

pero non quero deixar rematar a semana sen deixar constancia aquí do meu agradecemento ao fado por estes dous regalos que nos deixa: a marcha ex-patrón coas súas ex-patronadas para a capital do reino veciño. que vaia con deus. e mais a marcha do aínda-patrón cara a un sitio no que se sentirá moito máis na súa salsa, onde non terá a quen mandonear, e dende onde deixará de incordiar.

o asunto da lingua (sempre presente cando falamos de mr. pacou) colleu corporeidade un par de veces esta mañá para min. a primeira foi escoitando a tertulia da radio galega onde os tres convidados (non sei e prefiro non saber os seus nomes) perpetraron a lingua falando do tema ata que (menos mal) cheguei ao traballo e apaguei a radio.

a continuación, atopei un correo electrónico de torredebabel e, despois de lelo, fun facerrlle unha visita ao blog. ver blogs é unha das cousas que esta semana case non fixen. convídovos de modo entusiasta a ler con calma o extenso post que colgou antonte onde podemos ser testemuñas dunha actitude da que ben tería que aprender o novo señor embaixador.

a semana deu tempo tamén para algún encontro sempre adiado e para revisar algún poema do libro en construción que agardo poder colgar a semana que vén.

reflexións interrogativas sobre as caricaturas famosas

2006-02-03T17:17:00.000+01:00

1) por moito que remoia non consigo xustificar unha chamada á violencia en defensa de ningún principio, por moi ofendido que se sinta o chamador.

2) cal sería a reacción dos medios de comunicación que hoxe se poñen do lado do xornal danés se mañá un xornal marroquí publica unha caricatura de bin laden sodomizando a juan carlos borbón?

3) quen se beneficia da tormenta desatada contra europa no mundo musulmán?

4) decote os medios de comunicación satanizan expresións de individuos diversos (líderes políticos, sociais, etc) cando consideran que atentan contra uns ou outros principios e ideas. a cruzada dos medios de comunicación europeos a raíz das reaccións que xeraron no mundo árabe as caricaturas, é realmente unha cruzada en defensa da liberdade de expresión? non é, de verdade, unha cruzada en favor dos seus intereses de lobby? síntoo, sei que hai moito xornalista no blogomillo, pero é que hai tempo que penso que os medios de comunicación non defenden ningunha liberdade senón só os seus intereses e os dos grupos económicos que os sosteñen.

5) imaxino que unha caricatura de mahoma cunha bomba no turbante foi feita como metáfora de quen usa a relixión para exercer a violencia. pero a lectura: "o islam pon bombas" é, tamén, posíbel. creo que deberiamos ser máis coidadosos coas xeralizacións que provocan estigmatizacións raciais ou sociais.

non se trata aquí (só ou fundamentalmente) dun problema de imposición de modelos? de quen ten (máis ou menos) dereito de impoñer aos demais o seu modelo de sociedade?

a'treu

2006-02-03T14:23:00.000+01:00

onte ohqtomr participou dun recital poético no centro social a'treu da coruña. pasouno ben, disque. eu non fun porque as vacas normalmente incordiamos un pouco neses sitios de paso tan pequeno.

fíxolle ilusión porque o resto de participantes eran xente nova e iso sempre está ben.

e mais o recital foi longo pero non llo pareceu.

ohqtomr leu poemas do seu libro novo.

e mais participou arsenio iglesias, un bo poeta, moi bo, que traballa dende hai xa anos c'ohqtomr nun dos seus obradoiros, o de fene. así que xa imaxinades que ohqtomr estaba encantado. ademais, á xente gustoulle moito o que leu arsenio e como o fixo.

maría lado prometeu colgar fotos no blog pero ben se ve que a noite de onte foi longa.

teimas

2006-01-31T13:29:00.000+01:00

1) remoio infinitamente cando se trata de referirse ao produto artístico dos demais
2) a herba gústame sempre fresca, con aceite de oliva e pipas de xirasol.
3) ohtomr, cando ten que revisar código escrito por outra persoa, "indéntao" todo ao seu gusto antes de empezar a considerar a posibilidade de atopar o erro posíbel
4) pon os pratos do mesmo tipo xuntos cando frega e pode chegar a mover todos os do escurridor porque acaba de fregar un e non hai sitio para poñelo a carón dos do mesmo tipo
5) sen acritude: non nos gustan as cadeas nin sentimos a necesidade de coñecer as teimas de ninguén. sen embargo, por respecto aos que nos convidaron, tentamos contestar con sinceridade.

dous caraveletes na neve

2006-01-29T21:00:00.000+01:00

a foto quitóullela ohqtomr hoxe no país dos caraveletes.
(hai link no título do post. para quen non o descubrira.)

estatuto ou estatua?

2006-01-26T16:25:00.000+01:00

hoxe, mentres agardaba a que o xestor me devolvese o resultado dunha consulta algo complexa, pregunteime se existiría algunha vaca chamada "estatut".
non existe (de momento). nin "estatuto", tampouco. pero na procura apareceume unha vaca que se chama "estatua". imaxinades unha vaca con ese nome?

cita

2006-01-22T15:34:00.000+01:00

«Co século XX, o paradigma para interrogar as cousas, os feitos, os seres, parece que se modificou. O século XXI non fai senón seguir as novas pautas. Cales? O "que é?" grego, ese "ti" metafísico que bota en falta Heidegger achacándoo a un suposto "esquecemento do ser", viuse substituído polo "cando?". Xa non "que é a arte?" senón "cando hai arte?". Xa non "que é o destino?" senón "cando hai destino?".»

jordi bonells, la segunda desaparición de majorana. madrid, funambulista, 2005.
(a tradución fixémola ohqtomr e mais eu).

por certo, unha novela moi interesante a de bonells. vou ler máis cousas deste tipo.

os silencios do poema

2006-01-22T09:51:00.000+01:00

(ou, tal vez, "mirar para outro lado III")

tiña pendente unha reflexión a propósito do que se di e o que non se di no poema.

pero falei do tema c'ohqtomr e el decidiu asumir a reflexión onte pola noite a conto dun novo poema que engadiu no libro novo que anda construíndo.

en fin, que aí quedou a reflexión na súa bitácora.

é unha vaca portuguesa con certeza

2006-01-21T21:08:00.000+01:00

estas vacas mandoumas un ollo amigo hai un tempo. non tivera vagar para colgalas aquí como merecen. aí van.

ohqtomr volve ás andadas

2006-01-16T12:46:00.000+01:00

o home non sabe se estar contento, ilusionado, asustado, intrigado ou que.

a historia é así: tiña dende había ben tempo abandonada a poesía pero nos últimos meses fóronlle saíndo uns textos novos. e nas últimas semanas deu en concluír que ese material semellaba ter sentido en conxunto e podía empezar a considerar a posibilidade de facer un libro.

entón ocorréuselle a idea que o trae contento, ilusionado, asustado, intrigado e "que": publicar completamente na web todo o proceso de construción do poemario.

así foi que creou un blog. chamouno "en construción". podedes miralo facendo clic aquí. ademais, fixo unha serie de engadidos na súa páxina web para que se poida seguir todo o proceso.

tamén deixou por aí unha explicación sobre o funcionamento da historia.

en fin, que eu digo que podiades facerlle unha visita a ver que vos parece.

do novo dicionario da rag

2006-01-11T13:45:00.000+01:00

veño de ler unha recensión en vieiros sobre o novo dicionario galego-castelán da rag.

lede a recensión e, se tiñades, perderedes logo todo interese pola tal magna obra.

lendo os comentarios á nota, quedo coa sensación de que se carga a responsabilidade da desfeita nos técnicos responsábeis do traballo.

sen pretender amnistialos creo que debe quedar moi claro (moito máis claro do que queda nos ditos comentarios) que a responsabilidade deste tipo de cousas é da institución.

se os técnicos que fan o dicionario non están capacitados, é responsabilidade da institución que os contratou.

e tampouco non me vale excusar bolseiros co argumento da súa escasa retribución monetaria. se unha persoa (ou vaca) acepta unha bolsa, acéptaa a conciencia da retribución que recibirá por ela. en diante, só resta desenvolver responsabelmente o traballo técnico que implica a bolsa.

preguntas na véspera

2006-01-05T12:25:00.000+01:00

durante a república viñan os reis?

van aos u.s.a.?

son borbóns? ou habsburgo?

ou windsor?

iso de dicir "reises" no canto de "reis" será para que cadre a métrica da panxoliña aquela de "xa veñén os reises"?

opa

2006-01-04T21:36:00.000+01:00

a conto do fallo do tribunal da competencia, o tema da famosa opa de gas natural sobre endesa volve ocupar os titulares grosos de xornais e informativos.

as posturas parecen irreconciliábeis. o goberno, mesmo sen ter aprobado aínda a opa, semella ser proclive a facelo. a oposición cólgalle ao goberno todo tipo de epítetos por favorecer unha opa que califica de poco menos que apocalíptica.

eu por principio desconfío das concentracións de capital que abeiran o monopolio. iso non pode ser bo para a xente (nin para as vacas).

pero teño verdadeiras dúbidas de que o que impulsa ao pp a opoñerse á opa sexa a súa preocupación polo benestar xeral.

cales serán, realmente, as motivacións que sosteñen tan encarnizadas posturas? saberémolo algún día?

de vsqn e os modos

2006-01-03T16:23:00.000+01:00

supoño que xa tod@s coñeced@s este blog.

levo varias visitas ao mencionado dándolle voltas ao asunto.

moitas quinielas téñense botado a conta do nome que se agocha detrás do pseudónimo.

a verdade é que nunca me interesaron moito.

a min o blog gústame. ou debería dicir "gustábame". fartáronme un pouco os comentaristas. todo chéirame a podre, retorto, chabacano (ou cursi), lambón (ou baboso). e vacuo.

ela (?) lanza a pedrada. eles (?) responden fielmente ao estereotipo. ela non contesta.

agora ten publicidade.

creo que vou decantarme polo pretérito no tempo verbal.

rascar

2006-01-03T08:26:00.000+01:00

segundo un artigo na voz de hoxe, nunha granxa de mazaricos instalaron un aparello para que as vacas se poidan rascar.

é un trebello eléctrico que se activa por iniciativa das vacas, rasca durante un par de minutos e para (que máis é vicio).

eu quería vivir nun spa deses.

non.

eu quería pastar libremente por pampas arxentinas ou terrachás galegas.

ás ánimas perdidas que pasan por aquí...

2005-12-30T11:42:00.000+01:00

unha chiscadela de ollo de vaca e que o 2006 vos sexa moi pero que moi propicio.

sede felices.

máis veciños na...

2005-12-29T18:39:00.000+01:00

...xa longa lista da dereita.

veño de engadir os seguintes: depósito, der d'eiquí, e O ollo do porco (négome a opinar sobre o nome deste último).

os días de despois (II)

2005-12-29T18:13:00.000+01:00

os días de despois
deixan unha pedriña xusto
entre as costelas

e se saes á rúa e chove

e se tes que erguerte da cama
erguer a alma da cama

e se se fai noite
e chove
entre as paredes da casa
(brancas)

os días de despois déixanme o corpo
abandonado entre as sabas
arrugadas e en silencio

rei de copas

2005-12-28T10:48:00.000+01:00

engadín o rei de copas na miña lista de ligazóns.

foi un pracer coñecelo, veloso.

os días de despois

2005-12-26T17:08:00.000+01:00

os días de despois
os reloxos pesan

así que cómpre exercitar a lentitude

ver como escorrega o
frío
por debaixo da porta

e fóra está gris

e dentro chove

e o silencio

-----

a mariademallou, grazas polo primeiro verso. sempre é bo ter por onde empezar.

vacas e touros

2005-12-23T11:59:00.000+01:00

por pedido de pedro, fixen uns recontos para verificar a pouca normalización dos nomes das vacas e resultou así:
paloma: 6490 / pomba: 1061
blanca: 5367 / branca: 13
blanquita: 675 / braquiña: 2!

e, xa que estaba, aproveitei para botar un ollo á lista de touros.

é moito máis pequena cá de vacas e non é tan divertida pero bueno, algo dá de si.

a maiores dos obvios rocky, rambo, xacobeo, gable, tyson ...
e doutros superheroes batman, superman, popeye...
atopei algúns non tan obvios: cousteau, pentotal, pavarotti, camarón, megatrix, dúplex

están os futboleiros: valerón, donato, bekham, figo, rivaldo, ...
e os mitolóxicos: zeus, osiris, vulcano, midas, apolo, ...

hai moito touro (ou dono de touro) anglófilo: ambition, highlight, converse, spencer, ...

e, a maiores, as seguintes pérolas:
rubia (como lles gustan aos cabaleiros)
carne (premonitorio?)
leche (este debe ter un complexo curiosísimo)
golfo (moito non será, que aquí a maioría dos cruces son por inseminación artificial)
javito (ese non sae da corte)
macho (menos mal... dubidaríano nun primeiro momento?)
aristóteles (un touro pensante)
átomo (un touro pequeno)
bertamiráns (este é veciño meu)
imedio (será tamaño large)
bustamante e bisbal (para completar ot1)
petróleo (será pola cor? ou polo dono do bar de portozás?)
estai (de pesca (i)legal nos caladoiros do mar do norte)
dabuten (chulo madrileño)
bolívar (chavista)
zipizape (que é un só touro, non dous)
e infalible (un hacha, o tipo)

distinto que sucede coas vacas, os nomes dos touros non se repiten moito. o que máis, "magnum". hai catro touros con ese nome.

de dispersión, política e vinganza

2005-12-23T10:36:00.000+01:00

o pp denucia alporizado que o pse apoie uns orzamentos vascos que inclúen unha partida de axudas de desprazamento para as familias dos presos de eta dispersos por todo o territorio do estado.

o psoe, arrastrado irreflexivamente pola imposición moral da dereita, di que apoia os orzamentos aínda que non estea de acordo con esas axudas.

esta vaca pregúntase cal é o razoamento que sostén a política de dispersión de presos de eta. porque entendía que se trataba dunha estratexia para restar forza ao colectivo de presos e mais para dificultar as tarefas de organización interna do movemento armado.

axudar aos familiares dos presos para que poidan visitalos alá onde están recluídos é un xesto humanitario. opoñerse é simplemente vinganza.

era vinganza, xa que logo, a razón da política de dispersión?

como xa dixen aquí algunha vez, facéndome eco de opinións escoitadas nun medio de comunicación, os colectivos de víctimas do terrorismo están no seu dereito de sentir rancor e desexar vinganza. pero eses desexos non poden determinar automaticamente as políticas de estado.

VisualObxectual

2005-12-23T09:25:00.000+01:00

hoxe engado tamén este blog doutra amiga. levaba tempo pensando en facelo e esquecéndoo cando sentaba diante do maquinillo.

e un par de ligazóns para que coñezades a quen se agocha detrás do blog:

un relato
e uns poemas

miccionario

2005-12-22T17:33:00.000+01:00

parece que cobra boa vida este blog dun bo amigo.

que a súa boa vida sexa, tamén, longa.

nadal

2005-12-22T16:32:00.000+01:00

non teño, como lles pasa a moitos, unha especial aversión polo nadal.

tampouco é que me interese en particular. en xeral, tendo a incluír o nadal na lista das tradicións que foron devindo simplemente excusas para exercer o noso consumismo irredento.

e o certo é que sempre o pasei ben no nadal. era unha ocasión para encontrarse cos parentes que non vías o resto do ano, que as tías vellas che esmagasen as meixelas "como se parece a su mamá", etc. a min todo iso paréceme moi ben que suceda e, aínda que doian as meixelas, en realidade creo que a todos nos gusta que os demais nos queiran e o expresen.

eu o único que vou propoñer (e de verdade que faría unha campaña seria ao respecto) é que se eliminen as decoracións de nadal das rúas. cando menos así como estamos afeitos a velas.

por unha banda, creo que obrigar á peña a escoitar panxoliñas é un exceso propio da laranxa mecánica. xa abonda con escoitalas no corte inglés (unha e outra vez as mesmas cancións, non é que teñan un só disco, é que é un single, joder!).

pero, sobre todo, creo que habería que eliminar as iluminacións. xa non só porque sexan horteras,
que o son,
e moito,
case todas,
senón porque significan un gasto enorme para os concellos e, sobre todo, un derroche completamente inxustificábel de enerxía, ergo, contaminación.

hai quen di que os comerciantes se queixarían. eu digo que se un concello fai unha campaña publicitaria ben feita anunciando a toda voz que se vai doar o que se aforre de enerxía eléctrica... non sei... para facer saneamento nun bairro periférico de quito, por exemplo, eu iría a ese concello a mercar só para solidarizarme coa iniciativa.

mesmo luces e son poderían substituírse, se non queda máis remedio, por outros artiluxios que non consuman enerxía, por exemplo.

non poderiamos facer esa campaña para o ano que vén? credes que non tería éxito?

eu prometo que, se para o ano me toca o gordo, destino un bo anaco a esa campaña.

xantanza

2005-12-21T11:05:00.000+01:00

onte mariademallou protestoume por non poñer un post sobre a xantanza.

pero é que pouco podo agregar a maiores do que xa din os veciños.

igual falar ben do augardente, que eu non me decantei polo licor café. pero en fin...

e que prometo tunear un chisquiño o ollo da vaca. a ver que dou feito.

foi un pracer coñecervos. iso si.

falar con precisión

2005-12-18T15:06:00.000+01:00

o outro día alguén falaba por ahí d'ohqtomr chamándoo así: "ohqtomr". nononon, diso nada, só eu teño dereito a utilizar tal nome. para os demais (mesmo para ohqtomr) procede dicir "ohqtordv".

é coma se eu dixese que estou "ensimismada". eu non podo estar ensimismada. enmimismada, en todo caso.

con referencia á fonte

2005-12-18T14:45:00.000+01:00

hoxa na voz sae un artigo de nacho mirás sobre os nomes dos parentes con información quitada do post que escribín hai unhas semanas ao respecto.

algún apunte adicional. non é viábel o csv que un anónimo propón por aí porque a maioría dos nomes das vacas non son só "chenoa" senón, como aparece no artigo, "chenoa 254", así que o group by non funciona moi aló.

e si, claro, seguro que moitas vacas cos nomes que se propoñen haberá. pero é que fixen a procura coas cousas que se me iban ocorrendo e en fin... a imaxinación é infinita.

non prometo moito, que sabediós, pero aínda queda por investigar na táboa de touros e mais parece que poderei botar un ollo nunha base de datos que me dixeron onde hai galiñas, cochos, cabalos e demais veciños. a ver se dá de si o asunto.

ps: puxen no primeiro parágrafo deste post máis ligazóns, creo, das que puxen na miña vida de vaca. en homenaxe a ascárida, van todas sen target="_blank". pero non senta precendente.

(ex)patronadas

2005-12-15T09:04:00.001+01:00

o xornal que distribúe hoxe o libro d'ohqtomr, titula na primeira co exhabrupto do ex-patrón.

de que ou quen fala mal o tal titular?

2005-12-15T09:04:00.000+01:00

o xornal que distribúe hoxe o libro d'ohqtomr, titula na primeira co exhabrupto do ex-patrón.

de que ou quen fala mal o tal titular?

desinteresadamente

2005-12-11T12:52:00.000+01:00

esta vaca pensa que igual ohqtomr se pon contento de vervos aquí:
xoves 15, 19:30, casino de humidtown

xaponés

2005-12-10T16:17:00.000+01:00

o ollo da vaca escríbese así en xaponés:

ben, en realidade non teño nin idea se se escribe así en xaponés.
si podo asegurar que ollo se escribe así

e mais que vaca se escribe así

o resto, pura especulación imaxinaria.

catro argumentos para cambiar de estado de ánimo

2005-12-10T10:17:00.000+01:00

algunhas van adicadas directamente... todas van adicadas en xeral.

as tiras son da serie "macanudo" de liniers e están publicadas no libro nº 2

final e principio

2005-12-06T18:58:00.000+01:00

xa estou moi preto do final.

a posta a punto da base de datos deu algúns quebradoiros de cabeza, houbo dúas ocasións de buscar agullas na palleira pero apareceron. non sen esforzo.

pasou o día da constitución. e non veu marianito a dicirme que non santifico as festas.

o día gris mudou en noite fría. non queda moito para voltar á casa. tuñón e avilés estarán xa durmindo pero aínda tuñón é quen de espertar e poñerse a cantar se acendo o ordenador na sala.

non creo. estou demasiado canso. e teño o corpo triste.

creo que vou meterme na cama e matar a soidade durmindo.

mañá vén a xente por aquí para empezar a usar o novo programa e seguro que vai haber pouco tempo para deterse nestas dores tan burguesas.

as críticas

2005-12-06T12:50:00.000+01:00

hai un anaco deixei un comentario para o post anterior a propósito dun espectáculo teatral que fun ver onte.

pero quedei cun estraño sabor de boca despois de premer o botón de "publicar".

non me gusta ser duro falando de actores, esa xente que se deixa moitas cousas enriba do escenario cada vez que se apagan as luces da sala.

sei que algúns opinarán que teño dereito a ser duro, que á fin e ao cabo eu pago unha entrada e teño dereito a un bo espectáculo, que teño dereito a opinar, que o traballo dun artista (da arte que sexa) é un asunto público, etc.

pero, en xeral, prefiro operar partindo da honestidade do traballo da xente e iso faime un algo pudoroso á hora de ser crítico en público.

case diría que me arrepinto un algo de ter publicado ese comentario. non por iso vou ir agora e borralo.

fai parte das eternas contradicións do ollo da vaca. ups! estaba a piques de escribir "que fan que sexa máis humano"... mi má!

traballo (cont.)

2005-12-05T17:20:00.000+01:00

o traballo da fin de semana alóngase. hoxe todo o día. mañá tamén.

pero xa estou máis preto do final.

xa teño listos os partos, as lactacións, os controis (uns tipos da xunta van mes a mes indagar canto producen as vacas e tomar mostras do leite) e agora estou coas análises desas mostras de leite.

son moitísimos datos e cada proceso é moito máis longo.

estou pensando que vou dar unha volta pola consellería de educación que deixei esta mañá cousas a medias mentres fago tempo para que remate un proceso que acabo de lanzar.

teño no corpo unha estraña mestura de cansazo e tristura. terá reparación?

"la asignatura pendiente"

2005-12-05T13:55:00.000+01:00

"el país" publicaba onte un artigo a propósito dos recentes cambios de gabinete no goberno arxentino. un aparte desta nova, titulado "la asignatura pendiente", referíase ao anunciado aumento das tarifas dos servizos que ofrecen as empresas privatizadas.

había unha vez unha cousa que se chamaba xornalismo independente. eu hai tempo que non busco independencia en "el país", xornal ao que adoito chamar (dende o ano pasado, enténdese), "boletín oficial del estado".

pero eu consideraba que era un xornal de esquerdas.

o titular mencionado deixa clarísimo que os compromisos do xornal cos grupos empresarios españois quedan moi por riba de calquera ideoloxía.

como se pode dicir -sen poñerse de todas as cores- que "la asignatura pendiente" do goberno arxentino é conceder unha subida de tarifas ás empresas privatizadas?

lémbrovos:
-que esas empresas (europeas todas, españolas a maioría) mercaron as empresas públicas en arxentina por migallas a un goberno infinitamente corrupto,
-que durante anos (os que durou o tal goberno e algúns máis) embolsaron (e sacaron do país) millóns e millóns de euros incumplindo, entre outras cousas, os compromisos de reinversión e modernización asinados nos contratos de compra.
-que presionaron durante anos para manter un valor irreal da moeda que garantizase os seus beneficios ao tempo que destruía o pouco que quedaba do tecido industrial arxentino e pechaba os mercados exportadores do país.

digo eu, "la asignatura pendiente" do goberno arxentino non será a fame e a exclusión de sectores cada vez maiores da poboación (froito de políticas que só buscaban soster o beneficio desas mesmas empresas que agora reclaman maiores ingresos)?
"la asignatura pendiente" do goberno arxentino non será a reconstrución do tecido de servizos de saúde?
"la asignatura pendiente" do goberno arxentino non será a mellora e modernización da educación? non será a creación de postos de traballo decentes que quiten da marxinalidade a millóns de persoas?

onde está a ideoloxía de esquerdas de "el país"?

campaña

2005-12-04T15:01:00.000+01:00

si señor. a vaca súmase con entusiasmo a esta campaña en prol do dominio galego na internet (.gz, sobre todo, claro)

e fai notar que ten orixe nos galegos da emigración.

iso debería producirnos alegría pero a realidade é que, a min e mais a'ohqtomr, maiormente nos ruboriza un pouquiño.

os nomes dos parentes

2005-12-04T13:20:00.000+01:00

por iniciativa d'o pito, velaquí algúns datos curiosos dos nomes das vacas (case 600.000) que ten a base de datos coa que ando esta fin de semana.

nomes máis repetidos

6470 paloma
5850 linda
5787 pinta
5345 blanca
4402 cuca
4185 lucera

outros nomes pouco orixinais son marquesa (3687), luna (3533, 453 chámanse lúa), perla (3305), mora (3257), pastora (3219), negra (3071), morena (2730), parrula (2703), mona (2640), romera (2552), morita (2481), princesa (2465), estrella (2422, e hai só 59 "estrela"), careta (2377), diana (2347), bonita (2341), nova (2182), cachorra (2055), pichona (2007), gallarda (1941), rula (1917), mimosa (1815), mariposa (1649, 287 chámanse "volvoreta" ou "bolboreta") e roxa (1420).

221 vacas nadas a partir de 2002 levan por nome chenoa. o curioso é que, cando empezou a primeira edición de o.t. xa existían rexistradas aquí oito vacas con ese nome. iso é ter visión de futuro.

aínda non lle puxeron "leonor" a ningunha vaca nada en 2005.

trece vacas chámanse "prestige". seis delas naceron entre novembro de 2002 e febreiro de 2003.

unha vaca que naceu o 16/10/2002 chámase "nunca máis". tres posibilidades: 1) ten mal a data de nacemento na base de datos, 2) cambiáronlle o nome despois, 3) é de rapel.

hai outra que se chama "nunca máis" pero, esta si naceu en 2003.

151 vacas chámanse "rosalía".

120 vacas chámanse "novela" e unha só "poesía"! tal e como no sistema editorial.

traballo de fin de semana (capítulo 1)

2005-12-03T18:33:00.000+01:00

despois de 8 horas de curre podo dicir que o sábado está a ser produtivo.

produtivo para a empresa para a que traballo. e mais para a dependencia da xunta á que lle estou a facer o traballo. á xente de "recursos humanos" gustaríalla que eu pensase que tamén o está a ser para min, pero non lles vou dar ese gusto.

xa teño listas as explotacións gandeiras, os titulares de cada unha, todas coas súas vacas e os touros. agora que están todos xuntos, vacas e touros, na base de datos empeza a festa.

xa levo preto dun millón de inseminacións.

en canto remate (quédanme sobre dous millóns e pico), podo marchar para a casa.

non terei tarde enteira de sofá, está visto, pero igual dá para ver algunha pilícula.

por escrito

2005-12-03T16:16:00.000+01:00

escribo unha mensaxe directa e do outro lado, silencio.

empezan inmediatamente as especulacións.

será que non mirou o correo? cando será que o volva mirar, logo? será que quedou en puntos suspensivos ao ler a mensaxe? será que tiña que esperar un pouco para enviarlle unha mensaxe "directa"?

ou será que a mensaxe non era tan directa?

botando unha ollada no pasado sospeito que está última opción ten moitos boletos para gañar a poxa.

botando unha ollada no presente igual ten posibilidades de gañar a penúltima.

entendo por que é que a xente fai estas cousas aos vintepico. cando un ten xa á vista a porta de entrada aos corenta todo é moito máis duro (e decote síntese un moito máis ridículo).

con folerpa

2005-12-03T12:42:00.000+01:00

onte pola noite o humano que transcribe os meus remoementos (ohqtomr) pasou pola biblioteca municipal de carral a curiosear na entrega do premio de poesía que levou folerpa. foi un encontro bonito, di (as vacas non podemos asistir porque a biblioteca está no andar superior da casa da cultura e as escaleiras son algo estreitas e o ascensor, pequeno).

presentábase tamén o "breviario de aldemunde" de xurxo alonso, que gañara o ano anterior. folerpa estivo moi ameno falando do seu libro, abriunos o apetito. estamos xa querendo lelo pero haberá que esperar máis ou menos a maio, segundo dixo o editor.

"o libro de xurxo é un bo libro" (vale, deixamos opinar a'ohqtomr, que vai dicir el que foi parte do xurado que o premiou). poesía-fantástica, crea mundos, personaxes, ...

nesas presentacións do concello de carral sempre regalan un exemplar do libro aos asistentes, así que lle pedín a'ohqtomr que collese tamén un para torredebabel, así imos armándolle unha pequena colección que el lle levará cando vaia a buenos aires.

terá que ter paciencia torredebabel (e mais ohqtomr). aínda non se sabe cando será a viaxe pero con toda seguridade non antes do verán (galego). a'ohqtomr gustaríalle que fose na primavera (porteña) pero non sei se dará convencido aos xefes. todo se andará.

ocórreseme que a xente que poida colaborar a facérmoslle unha pequena biblioteca galega a torredebabel podería poñerse en contacto comigo no enderezo do blog... no é que ohqtomr poida levar demasiada equipaxe, pero o que se dea feito...

chuvia

2005-12-01T17:00:00.000+01:00

alóngase indefinidamente a tarde de chuvia en humidtown. a semana non me remata nunca. precisaba marchar para a casa e deitarme cedo.

aínda teño que rematar unhas postaliñas que estou preparando para a presentación do libro e, como siga así, non vou facer a tempo de imprimilas.

esta fin de semana, sospeito, vou sucumbir á chamada do sofá. unhas cantas pelis no vídeo, pouco máis fai falta...

ou terei que vir traballar sábado e domingo?

a resposta, no próximo capítulo.

coñecendo os veciños (III)

2005-11-30T16:34:00.000+01:00

estaba mirando a lista de ligazóns e pensaba que medrou moitísimo estes días. e conste que só poño ligazóns cando o sitio me chama a atención, cando me gusta, cando comparte comigo algúns intereses.

notáchedes que no blogmillo ultimamente hai unha actividade máis febril do habitual? é moi divertido.

teño que pensar un modo de organizar a lista para que o persoal non se perda alí dentro... porque hai cousas moi diferentes...

podía, por exemplo, crear unha lista cos sitios persoais, as clásicas bitácoras de nacemento, outra con blogs de actualidade, outros máis "literarios" ou "culturais". seguro que a algún lle senta mal que o meta nesa lista.

en que sección metería eu o ollo da vaca?

tic tac tic tac tic tac tic tac tic tac

creo que non vou clasificar nada.

coñecendo os veciños (II)

2005-11-30T12:54:00.000+01:00

non vira eu nunca este blog? é posíbel?

adeus ás maiúsculas

2005-11-29T16:24:00.000+01:00

hai alá cinco meses botei a andar este pequeno espazo onde poder deitar os resultados dos meus "remoementos". e fíxeno dun xeito anónimo. parecía que era mellor, neste país pequeno. como que daba máis facilidade para opinar libremente.

suxerinlle ao humano que me traduce os remoementos que usase maiúsculas, cousa que el normalmente non fai, vai ti saber por que. pareceulle ben. era, tamén, un xeito de que non andase todo o mundo a preguntarlle que era a tal vaca de marras.

hoxe o pobre estaba escribindo un mail a unha amiga e decatouse, nun momento, de que empezara a poñer maiúsculas. levou un desgusto, meu pobre...

así que hoxe que case todo o mundo sabe quen son e xa non me preocupa tanto o anonimato, decidín relevar ao humano da obriga das maiúsculas.

todo en minúsculas. que son ben bonitas.

Violencia contra...

2005-11-27T01:00:00.000+01:00

O xoves estiven no acto que organizou a Secretaría Xeral de Igualdade da Sunta (sic) de Gali(z)a.

-Manda carallo! -comenteille a L.- agora imos a actos oficiais...

Foi unha especie de recital poético con inter-vencións inter-caladas de cantantes e mais bailarina (non a vin, tiven que marchar antes do final porque tiña unha cita co cuarto poder).

Non estivo mal, pero botei en falta homes no escenario.

A extinción da violencia contra as mulleres é unha necesidade social. Convertila nunha reivindicación feminina (ou, moito peor aínda, feminista) é unha redución innecesaria e, penso, errónea.

Coñecendo os veciños

2005-11-26T18:20:00.000+01:00

A listaxe de blogs que publicou Camilo na Voz deu para multitude de conversas ao agocho do millo. O mellor delas foi a lista grande de novos veciños que descubrín a conta dos "debería estar e non está".

Hoxe, facéndolle unha visita ao amigo pito coñezo dous veciños novos que terán, sospeito, a miña visita frecuente: lúa neghra e mais haicu.

É bonito. Síntome ben acompañado.

Cineuropa non

2005-11-23T08:35:00.000+01:00

Fun bastante ao cine estas semanas. Unha boa válvula de escape cando a pota empeza a coller presión de máis. Pero nin pisei Cineuropa. Non é que lle teña especial manía ao festival compostelán. Máis téñolle á xente que soporta longas colas diante do xanelo pechado do Principal e cando, a mediados de decembro, as mesmas películas pasan a unha sala comercial morren de asco e non duran nin dúas semanas.

Antes podíase xustificar no prezo da entrada. Agora xa nin hai moita diferencia.

En calquera caso, para quen aínda as teña a tiro, recomendar dúas das pelis que vin: La vida secreta de las palabras. Cada día me atraen máis estas historias de silencios e soidade e a peli é boa mesmo a pesar da insoportábel dobraxe da protagonista (que xa é mérito). E mais Malas temporadas. Cámara está de moda (e ben que o merece) pero eu fun ver a peli, obviamente, por Leonor Watling pero marchei impresionado co traballo de Nathalie Poza. Finísimo.

(A foto da Watling é de En la ciudad a magnífica película de Cesc Gay de 2003.)

Corrixir

2005-11-21T22:11:00.000+01:00

Din que din que din que dicía Borges que publicaba para deixar de corrixir. Non me acaba de cadrar moito co personaxe. En todo caso, a frase é interesante.

Acabo de revisar por enésima vez o libro que lle mandei o xoves pasado ao editor. E aínda houbo ocasión de retocar algún detalle. Nestes días, sospeito, pasaranme probas da maquetación. E oooooutra vez.

De todos os xeitos, teño comprobado que, cando se revisa sucesivamente un libro que xa está máis que revisado, con frecuencia retoco unha e outra vez no mesmo texto. Se despois de moito dar voltas e voltas sigo sen dar cunha forma axeitada para o poema, o normal é que acabe quitándoo.

A semana pasada estiven comendo co psicopoeta e mais co de lalín (sen faltar aos outros). Estivemos dándolle voltas ao tema aquel do "Mirar para outro lado (I)". Saíron ideas interesantes. A ver se esta semana teño algo de tempo e o poño por escrito.

Plata quemada

2005-11-16T16:17:00.000+01:00

O Goberno español concédelle á Igrexa Católica unha boa presada de cartos para que a Igrexa Católica poida imprimir carteis e mobilizar autobuses para unha manifestación en contra do Goberno español.

O Goberno español concede unha licencia de televisión analóxica aos seus colegas de Prisa e, para calmar os ánimos das outras teles privadas, acorda unha redución da publicidade en TVE. Deste xeito, parte do que lle tocaba a TVE da "tarta publicitaria" irá dar aos pobriños donos de Tele5 e Antena 3 que prefiro non lembrar quen son porque se me atraganta a herba que acabo de comer e que estaba boísima.

Oraben: o diñeiro que non ingresará TVE de publicidade quen o pagará? Bingo! Os mesmos que pagan o déficit da Igrexa Católica aínda sen marcaren a bendita casilla da declaración da Renta (nunca mellor dito).

Eu non, que as vacas non pagamos impostos. Son outros que pagan por nós.

E din que chove.

Fama e cabeza

2005-11-15T14:01:00.000+01:00

Souben polo amigo pito do especial sobre blogs aparecido na Voz o outro día.

A pesar de ser inmerecido, dá certa ledicia comprobar que a vaca aparece na lista de bitácoras que fixo Camilo Franco para o especial en cuestión.

Máis aló diso, pregúntome por que é que eu nunca me enteiro das cousas que pasan ao meu redor.

Sen ir máis lonxe, a semana pasada estiven lendo e lendo diversas reseñas da mesa redonda sobre a blogosfera que tivo lugar en Santiago. Pero, coma sempre, despois de que pasase a romaría.

Teño que estar máis atento. Teño que estar máis atento. Teño que estar máis atento. Teño que estar máis atento. Teño que estar máis atento. Teño que estar máis atento. Teño que estar máis atento. Teño que estar máis atento. Teño que estar máis atento.

Preguntas en francés sobre inmigración

2005-11-15T13:21:00.000+01:00

Que significa "integrar"?

Que a sociedade de acollida asuma a existencia de grupos con culturas diferentes e aprenda a convivir con eles?

Ou que colabore cos colectivos de inmigrantes para que se acomoden aos modos culturais do sitio ao que chegan?

Ou un equilibrio entre as dúas cousas?

Cometo un erro cando falo de "grupos" de inmigrantes?

Cumpriría falar de "inmigrantes" de modo individual para non tropezar con xeralizacións discriminadoras?

Ou será que no trato individualizado o que se procura é disgregar os grupos para facilitar a súa inmersión na cultura receptora?

E vai resultar que o título deste post tamén leva a engano simulando recluír as revoltas urbanas de francia no eido dos colectivos inmigrantes, cando en realidade é unha revolta dos excluídos, de todos os excluídos, de franceses excluídos?